Running Nu
Call Us Free: 1-800-123-4567

Archief voor de categorie ‘Wedstrijdverslag’

De vijftiende Rotterdam Marathon, 1979

In 1979 bestond de Rotterdamse Politiesportvereniging Hermandad zestig jaar en vierde dit met een grote internationale marathon. Deze werd gehouden op het zogenaamde Metro-marathonparcours in het Kralingse Bos. Om 11.30 uur, vrijdagochtend, schoot de burgemeester André van der Louw de honderd hardlopende dienders weg. De helft van de deelnemers kwamen uit Nederland. Verder was er een grote groep Engelsen, Zwitsers, Italianen en Belgen. Het jurykorps van de KNAU afdeling Rotterdam verleende de medewerking en de leiding was bij Ad Bouwens van de Westland Marathon in goede handen. In het gure weer was het de Engelsman Bellord die met een tijd van 2.32.20 veruit de snelste was. Daarachter was de strijd tussen de Zwitser Capaul en de Nederlander Zwaan. Zwaan eindigde als derde met een tijd van 2.41.25, een kleine drie minuten na de Zwitser. Uitslag Vijftiende Rotterdam Marathon 1. Bellord 2.32.20 2. Capaul 2.38.44 3. Zwaan 2.41.25 9. Ten Have 2.46.45 10. Pannekoek 2.46.51 13. Bon 2.50.07 14. Kiers 2.52.26

Lees verder

De veertiende Rotterdam Marathon, 1975

Het was pas in 1975, de eerste officiële deelname van een vrouw aan de Rotterdamse marathon. Maar het was direct een prachtdebuut van de ?-jarige Corrie Konings uit Roosendaal. Harm Hendriks, verslaggever van de Atletiekwereld verklapt haar leeftijd niet. Dat doe je niet met bij een dame, schrijft hij. Maar het Rotterdams Nieuwsblad doet niet zo moeilijk, zij schrijven over de 35-jarige Roozendaalse. Maar die leeftijd bereikte ze pas drie maanden later. De voorbereiding voor de marathon werd serieus aangepakt in samenwerking met onder andere de inspanningsfysioloog Jan Vos, één van de eerste mensen die veel onderzoek deed met behulp van een hartslagmeter. De laatste zeven weken liep Corrie Konings elke week een dertig kilometer en kwam, naast haar werk als bejaardenverzorgster, aan weken van 90 tot 110 kilometer. Met haar tijd van 2.57.12 verbrak ze het oude Nederlandse record van Marijke Moser met twee minuten. Ze bleef de enige andere dame, de Duitse Liselotte Weisgerber, ruim drie kwartier voor. Konings en Weisgerber moesten wel 5 minuten na de mannen starten. Het lukte Corrie Konings tijdens haar recordrace om ruim honderd mannen in te halen. Het Rotterdamse Nieuwsblad noemt het een ontgoocheling dat ook dit jaar weer een “naamloze stayer” […]

Lees verder

De dertiende Rotterdamse Marathon, 1975

De opmerkelijkste Rotterdam marathon is waarschijnlijk de marathon die Cees Verhoef liep in februari 1975. De toen 26 jarige student sociale wetenschappen en Hellas atleet had het bijzondere plan om het marathonwereldrecord indoor te willen verbreken. Cees Verhoef liep in zijn debuutmarathon in Praag in 1973 al 2.22.16 en behoorde direct tot de vaderlandse top. En in 1974 was Cees Verhoef met 2.27 tweede in de Rotterdam marathon achter de Duitser Roggenbach. Verhoef trainde veel in Tsjecho-Slowakije waar zijn vrouw vandaan kwam. In die periode voor de marathon trainde Verhoef ruim 300 kilometer per week. De recordpoging vond plaats in Sportpaleis Ahoy voor de basketbalwedstrijd Transol tegen RAAK. Maar voor de marathon was er een wielerfeest geweest met alle stank en rook van dien. Dus alle ventilatiekanalen werden opengezet om Cees Verhoef in zuurstofrijke omstandigheden te laten lopen. De grootste vraag was echter hoe zijn voeten het gewring in de bochten zouden verdragen. De ronde was nog geen 200 meter lang en dat betekende 219 rondjes over de houten planken van de wielerbaan. Maar Verhoef liep een strak schema. De eerste vijf km in 19 rond, de tien in 37.59, de twintig in 1.15.58, het dertig km punt kwam hij […]

Lees verder

De twaalfde Rotterdamse Marathon, 1974

Met erg veel genoegen keken ze in Rotterdam niet terug op de twaalfde marathon die in de Maasstad werd georganiseerd. Het was de derde op rij van de atletiekvereniging Metro. Na de twee mooie overwinningen van de Engelsen, Allen in 1972 en Jones in 1973 was het nu de Duitser Willy Roggenbach die de rondjes rondom de Kralingse Plas liep in 2 uur 26 minuten en 5 seconden. De veertiger uit Krefeld behoorde niet tot de Europese topklasse. De wedstrijd was matig bezet. 135 lopers trotseerden die zaterdagmiddag de barre weersomstandigheden, er stond een koude wind en het regende een groot deel van de tijd. Ruim vijftig, meest Nederlanders, liepen de marathon binnen de drie uur. Een lichtpunt was wel de tweede plek voor de Utrechtse student Cees Verhoef. Hij had in het buitenland al enkele sterke marathons gelopen maar in Nederland was dat nog niet gelukt. Stralend zei hij na afloop: “Ik heb mij eindelijk ook in eigen land waargemaakt.” Cees kreeg een mooie prijs, hij won een reis naar de Athene marathon, de bakermat van deze legendarische afstand. De prijs was beschikbaar gesteld door Kordatzakis, een in Nederland werkende Griek. Een opvallend incident, dat zelfs de tv uitzending […]

Lees verder

De elfde Rotterdamse Marathon, 1973

Een suikerzoete titel voor Johan Kijne kopte het Rotterdams Nieuwsblad op 7 juli 1973. Ik vroeg Johan Kijne, thuis in Hellevoetsluis, wat die kop precies inhield. De krant schrijft over een suikerdieet maar Johan legde uit dat hij, in navolging van de Zweden en Engelsen, zich had verdiept in het koolhydraten stapelen. Dat hield in dat er een week voor de wedstrijd drie dagen lang geen suiker en zo min mogelijk koolhydraten werden ingenomen. Het lichaam reageert dan met een eigen glycogeenaanmaak. Na de suikerloze dagen wordt er juist heel koolhydraatrijk gegeten. Pasta’s in alle soorten en maten. Het lichaam reageert door extra op te slaan voor moeilijke tijden. Tijdens de marathon heb je dan extra koolhydraten om uit te putten. Johan Kijne werd in de elfde Rotterdamse marathon derde achter de Britten Jones en Hughes en werd daarmee Nederlands Kampioen. Jones, een 28 jarige vrachtwagenchauffeur uit Windsor liep een uitgekiende race. Samen met Kijne haalde hij rond het 25 km punt de koplopers Slachmuylders uit België en de Engelsman Atkinson in. Achter het viertal liepen Cees Verhoef, Aad Steylen, Henk Kalf, Van Sijtveld en de Engelsman Hughes. Het werd een mooie wedstrijd, Jones liep van Kijne weg en zijn […]

Lees verder

De tiende Rotterdam Marathon, 1972

In de blog over 1955 schreef ik dat Pleun van Leenen, de beste Nederlander op de olympische marathon van 1928, aan de start stond van de negende Rotterdamse marathon. We zijn nu in 1972 belandt. En wie staat er weer op de baan in 1972? Juist, Pleun van Leenen. Deze keer liep hij niet meer mee. De 72 jarige Rotterdammer liep nog wel geregeld een rondje door het Kralingse Bos maar marathons liep hij niet meer. Samen met de andere Rotterdamse deelnemers van 1955, Ad van den Berg, Joop Snoep, Wim Bahnert en Jan Ruberg kreeg hij van het Rotterdamsch Nieuwsblad een lepeltje aangeboden. Tijdens het startschot van de marathon zorgde een wolkbreuk ervoor dat de lopers in een nat pak op weg moesten voor hun eerste van de zes rondjes Plas. De Engelsman Bernie Allen deed het organisatiecomité van atletiekvereniging Metro een groot plezier door de wedstrijd te winnen in de snelste tijd ooit op Nederlandse bodem gelopen. Nadat Allen een jaar eerder Enschede won, klokte hij nu een persoonlijk record van 2.16.34,6. De Nederlanders probeerden wel te profiteren van het tempo van de Engelsman. Met name de Maastrichtenaar No op den Oordt, oud recordhouder op de 5000 meter […]

Lees verder

De negende Rotterdam Marathon, 1955

Op vrijdag 3 juni 1955 pakte het Rotterdams Nieuwsblad groot uit met een hele pagina gewijd aan de marathon. Net als in 1908 is deze krant mede-organisator. De lopers kregen van de verslaggever van het RN het volgende mee: Het is niet om de 43 deelnemers aan de Rotterdamse marathon te verontrusten maar ik verwacht, dat heel wat deelnemers onderweg de strijd zullen staken. Dat is voor hen dan ook verstandiger dan tegen beter weten in de strijd voort te zetten. De organisatie, onder leiding van de heer In ‘t Veld, houdt dan ook met alles rekening. Langs het gehele parcours staan Rode Kruisposten gereed om onmiddellijk hulp te kunnen bieden en achter de colonne rijdt een bezemwagen om de uitvallers naar de Nenijto terug te brengen. Bovendien staat het wagenpark van het ROTTERDAMSCH NIEUWSBLAD ter beschikking om waar dan ook onmiddellijk assistentie te kunnen verlenen. De drievoudig Nederlands kampioen Janus van der Zande uit Halsteren is de gedoodverfde favoriet. En hij stelt niet teleur. Alsof er een sprint gelopen moest worden startten de lopers op de baan van de Nenijto. De Zaandammer Geeroms verraste iedereen door zijn snelle start. De Duitse kanshebber Wange verklaarde na afloop dat dit hem […]

Lees verder

De achtste Rotterdam Marathon, 1950

Een van de opvallendste atleten die zich meldde bij het wedstrijdsecretariaat van de eerste naoorlogse Rotterdam marathon was Dhr. Wey uit Apeldoorn. In 1937 was hij samen met zijn zoon de avond voor de wedstrijd naar Rotterdam gelopen en finishte hij als tiende. Deze keer kreeg hij van de dokter te horen dat hij niet mocht starten. “Opa” Wey was zestig, te oud volgens de dokteren. Ook Joop Overdijk kwam de keuring niet door. Dit was een grote tegenvaller voor zowel Overdijk als de organisatie. Overdijk was de laatste drie jaar Nederlands kampioen op de marathon en op de 25 kilometer. Overdijk had griep gehad en werd uit de wedstrijd gehouden. Met een straffe westenwind in de rug werd er door sommige lopers een overmoedig hoog tempo gelopen. Na een kilometer of vijftien kristalliseerde de wedstrijd uit. De kopgroep bestond uit Van Rijn uit Den Haag, de Schiedammer De Groot, Moons uit Eindhoven en Van den Berg (Vught). Na het keerpunt bij Nieuwerkerk werd kop over kop tegen de wind in gebeukt. Van Rijn maakte het meeste indruk op de volgers. De Groot stapte na dertig kilometer uit, Van den Berg liep toen al op achterstand. De organisatie had met […]

Lees verder

De zevende Rotterdam Marathon, 1938

Na het succes van de “Leven” Marathon in 1937 organiseerde het weekblad in 1938 wederom samen met Pro Patria een marathon. De route naar Nieuwerkerk was ongewijzigd en om het publiek rondom de Nenijto te vermaken was een mooi programma opgezet. De toeschouwers kregen speerwerpen, discuswerpen, verspringen en snelwandelen te zien. De sprintnummers met toppers als Osendarp, Baumgarten en Jan Gijseels jr. vielen wat tegen. De zeer hinderlijke wind stond pal tegen. De NRC schrijft het volgende over de marathon: Bij den marathonloop hebben de Belgen weinig strijd ondervonden van de Hollanders., die ver achterbleven. Deze lichte Belgische mannekens hadden weinig hinder van den wind en noteerden uitstekende tijden. Zij kwamen dan ook royaal als 1e en 2e binnen. De eerste Hollander, Pleun van Leenen werd 3e en daarmee kampioen van Nederland. De Rotterdamse marathon van 1938 is waarschijnlijk de laatste vooroorlogse marathonloop in Nederland. In januari 1939 staat er nog wel een overzicht in de krant met de wedstrijdplanning. Maar het lijkt erop dat de marathon niet meer is georganiseerd. De uitslag van de zevende Rotterdamse marathon: Meskens 2.46.14,8 Nevens 2.56.18,8 van Leenen 3.14.43,4 Leynse 3.21.11,3 Cosman 3.22.09,4

Lees verder

De zesde Rotterdam Marathon, 1937

Het geïllustreerde weekblad “Het Leven” organiseerde in de jaren dertig van de vorige eeuw geregeld marathons in samenwerking met een lokale atletiekvereniging. In 1937 werd voor het eerst samengewerkt met Pro Patria, de roemruchte club die later is opgegaan in de Pro Patria ALO Combinatie, PAC. Op 11 juli 1937, na negen jaar zonder marathon, stond eindelijk weer groep lopers aan de start voor een avontuur van 42,195 kilometer. Het vertrek was op de sintelbaan van Nenijto aan de Benticklaan. Na een route van ruim zes kilometer, rondom het stuk polder waar sinds 1940 Diergaarde Blijdorp ligt, ging het parcours door de stad naar de Kralingse Plas, over de Hoofdweg naar Nieuwerkerk. Even voorbij de theetuin van Wensveen lag het keerpunt. De Belgen Meskens en Nevens hadden op het zes kilometerpunt al een aanmerkelijke voorsprong op Groeneweg en Walbeek. De sterk lopende Bram Groeneweg wist op de terugweg tegen de wind in Nevens toch terug te pakken. Meskens was een klasse apart. Met 2.44.14 liep hij een internationaal aansprekende tijd. Groeneweg werd onder luid applaus verwelkomt op de sintelbaan, tien minuten achter Meskens. De tijd van Groeneweg, 2.54.03,6 was de één na snelste tijd gelopen door een Nederlander. Opvallend waren […]

Lees verder
"De finish is niet het einde van het lopen..." (Ultraloper Jan Knippenberg)